در خواب سبزی فرو رفت

راوی قصه های سبز خانه سبز

  کلام آخر:

   خسرو شکیبایی به دیار باقی شتافت

   اشعار سهراب را با روایت شکیبایی

   هرگز فراموش نخواهم کرد.

         تاب می دهد

           تاب خالی

           خیال  را

           دخترک

                         در باد

      و تاب می خورد

        تمام هستی ام

       در تاب گیسوان

            دخترک

   کلام آخر:

    تونیز بتاب خورشید بی تاب تابستان

              و گرم کن همه بی تابی  مرا.

احساسم چای خوش رنگ و رویی ست

که هر گز رنگ آن را ندیدی

بس که ناشی بودم و همیشه در لیوان رنگی ریختمش،

به جای استکان کمر باریک شیشه ای.

و عشقم چای گرمی

که بخارش را هر گز ندیدی

بس که ناشی بودم و همیشه قندان را گم می کردم،

و تا پیدا شود یخ کرده بود.

کلام آخر:

  وتو آنقدر مغرور که یک بارهم به کمکم نیامدی

می دانم که عظمت نگاه و سخاوت دستانت

تمام گناهانم رابه حساب کودکیم خواهند گذاشت

که تا ابد سر گشته ی پیچ و تاب گیسوان تو بمانم

  کلام آخر:

   تا ابد بوسه بر دستانت می زنم

   که بهشتم آغوش گرم و بی نیاز توست 

                                            مادرم